LETTRE OUVERTE DU CCOJB AU JOURNAL LE SOIR
La Belgique aurait dû renoncer à participer à la conférence de Durban
n.c.
Page 12
Mardi 4 octobre 2011
carte blanche
Sous le couvert d’hostilité à Israël, la manifestation du 17 janvier 2009 de soutien au Hamas a été vécue par de nombreux Juifs dont je suis, comme un véritable tournant. Alors que certains extrémistes appelaient au meurtre des Juifs, à minimiser la Shoah, nous avons été choqués par l’absence de la moindre réaction politique à ces manifestations antisémites d’un autre âge. L’antisionisme radical tient bien de l’antisémitisme de par ses appels à la haine du juif.
Les conclusions des experts européens sur l’antisémitisme rejoignent celles du sociologue Didier Lapeyronnie, professeur à l’Université Paris Sorbonne pour qui « la focalisation sur les événements du Proche-Orient vient du fait que les gens sont antisémites, pas l’inverse. » Illustration : Quand Lars von Trier au festival de Cannes dit qu’il comprend Hitler et même sympathise avec lui, il choque. En réponse aux réactions du public, il dit qu’il n’a rien contre les juifs mais qu’Israël « is a pain in the ass ».
Car l’antisémitisme c’est comme un virus en train de muter et hélas de réussir sa mutation. On l’a connu catholique, puis fidèle aux mots d’ordre des Lumières, leur reprochant de l’avoir inventé ; anticapitaliste qui leur faisait grief d’être les alliés des riches, enfin raciste, l’accusant de corrompre par leur être même les races pures d’Europe. Aujourd’hui le nouveau virus a deux caractéristiques, l’antisionisme et le négationnisme.
Le mot sionisme, ce mot magnifique qui désigne un mouvement de libération nationale, est devenu pour certains d’un bout à l’autre de la planète un synonyme d’infamie. En Israël, la liberté d’expression est absolue. Le théoricien palestinien qui veut détruire Israël par le Boycott n’étudie pas à Naplouse mais à l’Université de Tel Aviv. Et ce Boycott est choquant. Ainsi, le seul accord qui ait jamais été dénoncé par la Région Bruxelloise a été celui conclu avec l’État d’Israël, une suspension absurde et pénalisante d’abord pour la Belgique puisqu’elle empêche mon Université de dialoguer avec ses consœurs israéliennes. Aucune suspension n’a jamais été envisagée en ce qui concerne d’autres pays bien moins respectueux des droits de l’homme.
La mission des politiques et des médias est d’éduquer le citoyen contre les idées reçues et non soutenir des propos démagogiques.
Parce qu’il s’est produit à Tel Aviv en septembre, un célèbre musicien belge a reçu des courriers d’insultes. Le mot Apartheid y revient sans cesse. Inadmissible. Pour lui et pour l’atteinte à l’éthique de mon peuple. Apartheid ? Qui d’autre qu’Israël a accueilli les oubliés du Darfour ? 22 % des étudiants du prestigieux Technion de Haïfa sont des Arabes israéliens, pour 20 % dans la population générale. Les Arabes de Jérusalem craignent le partage de la ville, car ils ont peur de perdre leurs avantages à la sécurité sociale israélienne. Tout ceci n’a pas empêché cet énorme événement qu’a été en 2001 la conférence de Durban, où toutes les ONG du monde venues pour parler de la misère, du racisme, de la faim dans le monde, de l’esclavage se sont trouvées d’accord pour constater qu’il n’y avait plus qu’une victime intéressante au monde : la victime palestinienne, et qu’un criminel digne d’intérêt, le criminel sioniste, qu’une idéologie à combattre de toutes ses forces : le sionisme. Ce qui fut confirmé à Durban II où ce grand progressiste et démocrate Ahmadinejad a appelé à la disparition d’Israël. La conférence de Durban III avait lieu la semaine passée. Convaincus que cette rencontre serait une fois encore transformée en foire anti-israélienne et, surtout, antisémite, l’Australie, le Canada, les États-Unis, la Hollande, la France, l’Angleterre, l’Allemagne,
l’Italie, la Tchéquie y avaient renoncé. J’aurais aimé que la Belgique adopte la même attitude.
Jacques Attali a dit : Parce qu’il est heureux mais inquiet, le peuple juif est aux aguets. Ainsi, a-t-il toujours été à l’avant-garde scientifique, culturelle, politique. Celui qui devine les problèmes avant les autres. Comme l’ont montré Einstein, Freud, Léon Blum, pour les juifs, le progrès est une bonne chose.
Mais aujourd’hui comment ne pas être inquiet quand devant la banque Dexia certains n’ont pas hésité à se déguiser et caricaturer le juif en buveur de sang et rue Neuve un samedi, à faire participer des enfants à leurs mascarades armées et en prendre d’autres en otages dans le public.
Nos plaintes sur tel ou tel incident antisémite restant sans suite (je pense particulièrement aux paroles de De Gucht considérées comme une des 10 phrases les plus antisémites de l’année passée), les représentants des différents ministères souvent absents, nous avons conclu à l’inutilité de nos réunions à la cellule de veille contre l’antisémitisme. Afin de préserver son indépendance et ainsi améliorer son efficience, nous proposons, en accord avec Edouard Delruelle, que cette cellule dépende directement du Premier ministre.
Et puis, il y a ce mot amnistie. Ce mot infâme, indigne à la mémoire aussi bien des juifs que des non juifs, des résistants et de tous les justes que ce pays a comptés.
Rien ne nous paraît plus dangereux que l’amnésie-amnistie. George Santayana a écrit « Ceux qui oublient le passé se condamnent à le répéter ». Alors que la Belgique sera cette année à la tête de la Task Force internationale sur la Shoah, il nous paraît indispensable que le rapport du Ceges (Centre d’Etudes et de Documentation Guerre et Sociétés contemporaines, NDLR), qui souligne la docilité des institutions belges durant la Shoah, soit enfin discuté par nos sénateurs. N’oublions pas que la paix que nous connaissons aujourd’hui en Europe n’est pas le fruit du hasard. Elle s’explique non par le refus mais par l’acception de l’histoire.
What about the Arab apartheid? by Khaled Abu Toameh
What About The Arab Apartheid? by Khaled Abu Toameh
How come the Lebanese students who recently talked about Israel’s “war crimes” in the Gaza Strip during Israel Apartheid Week on many North American college campuses had nothing to say about the fact that tens of thousands of Palestinians have been massacred in Lebanon over the past four decades?
Dozens of refugees were killed and hundreds wounded in the three-month offensive that also destroyed thousands of houses inside the refugee camp.
Reporters said it was the worst internal violence in Lebanon since the civil war that hit the country between 1975-1990. And just three years ago, the Lebanese Army used heavy artillery to bomb the Nahr-al-Bared refugee camp in north Lebanon.
Yet who has ever heard of a United Nations resolution condemning Syria or Lebanon for committing horrific atrocities or discriminating against the Palestinians?
The Lebanese, Syrian and Jordanian students and professors who took part in the anti-Israel events on campuses have clearly “forgotten” that their regimes probably have more Palestinian blood on their hands than Israel.
In the early 1970s, the Jordanians slaughtered thousands of Palestinians in what has become known as Black September. Can somebody point to one United Nations resolution condemning that massacre?
And where was the United Nations when Kuwait and several Gulf countries expelled more than 400,000 Palestinians in one week? The exodus took place in March 1991, after Kuwait was liberated from Iraqi occupation.
Ironically, the first week of March is being celebrated on university campuses as Israel Apartheid Week with no reference to the mass expulsion of Palestinians from the Gulf.
Although there are more than 400,000 Palestinians living in Lebanon in twelve refugee camps — which human rights organizations and Palestinians say have the worst living conditions of all the refugee camps in the Middle East — as in most of the Arab countries, these Palestinians have been assigned the status of “foreigners,” a fact which has deprived them of health care, social services, property ownership and education.
Even worse, Lebanese law bans Palestinians from working in many jobs. This means that Palestinians cannot work in the public services and institutions run by the government such as schools and hospitals. Unlike Israel, Lebanese public hospitals do not admit Palestinians for medical treatment or surgery.
Can somebody imagine the outcry of the international community if Israel’s parliament, the Knesset, passed a law today prohibiting Arabs from working in certain professions or receiving medical treatment? Ironically, the Arab citizens of Israel enjoy more rights in the Jewish state than their Palestinians brothers do in any Arab country.
The same applies to Palestinians living in most of the Arab countries. While Israel has never stripped its Arab citizens of their citizenship, Jordan has begun revoking the Jordanian citizenship of thousands of its citizens who are of Palestinian descent. Jordan was the only Arab country that has ever granted Palestinian Jordanian citizenship. In recent years, however, the Jordanians appear to have regretted that decision.
As for the rest of the Arab countries, Palestinians can only dream of obtaining citizenship. It is almost impossible to find a Palestinian with Egyptian or Moroccan or Kuwaiti citizenship.
Is it not absurd that Jordan and Egypt have been arresting Palestinians who demonstrate in support of their brothers in the West Bank and Gaza Strip or collect donations for them while Israeli citizens hold almost daily protests inside Israel in solidarity with the Palestinians?
And is it not ironic that the government of Binyamin Netanyahu is doing more to boost the Palestinian economy in the West Bank than any Arab country? .
At first glance, it looked as if the students who were distributing leaflets and posters that depicted the suffering of Palestinians inside Israel and the Palestinian territories, particularly those living in refugee camps, were actually talking about the suffering of Palestinians in their own countries – Lebanon and Egypt.
How come there was no talk on these campuses about the plight of Palestinians living in most of the Arab countries, where they have been subjected to discrimination, massacres and intolerance?
Perhaps the time has come to start paying attention to the plight of the Palestinians in the Arab world.
Perhaps the time has come for these students and professors behind Israel Apartheid to consider holding not Arab Apartheid Week, but a year-long seminar to discuss repression and discrimination against Palestinians living in various Arab countries. Of course one week would not be enough for this topic and that is why there is need for a whole year.
We have heard enough how “awful” Israel is. Let us take a look now at what is happening to the Palestinians in the Arab world. Or is something the organizers of Israel Apartheid Week do not want to hear about?
http://www.hudsonny.org/2010/03/what-about-the-arab-apartheid.php
Palestina apartheidsstaat in wording
Palestina: The Real Apartheid state in the making
Door David Bedein Wo 2 maart 2010
“Palestina” is een apartheid staat in wording.
“Israël Apartheid” week is het moment om dat feit te publiceren.
Tijdens Israël Apartheid Week, georkestreerd op campussen over de hele wereld, is de tijd gekomen om de schoen op een andere leest te zetten.
In 1948 werden apartheid wetten geïnstitutionaliseerd leidend tot rassendiscriminatie in Zuid-Afrika waar de mensenrechten ontzegd werden aan 25 miljoen zwarte inwoners.
In 1948 voerde de Arabische Liga dit toegepaste model van apartheid in voor Palestina, en verklaarde dat de joden het recht moest ontzegd worden tot gelijke burgerschap, terwijl een totale staat van oorlog werd verklaard aan de nieuwe Joodse entiteit met de bedoeling de bevolking uit te roeien, een oorlog die de dag van vandaag nog steeds voortduurt.
In 1948, de richtlijn volgend van de Arabische Liga, verwoestte Jordanië de overblijfselen van het joodse leven in Judea en Samaria, en verbrandde alle synagogen in de Joodse wijk van Jeruzalem.
In 1948 begonnen de lidstaten van de Arabische Liga de mensenrechten van de Joden te beknotten en hele joodse gemeenschappen die eeuwenlang in hun midden hadden gewoond te verdrijven
In het midden van de jaren 1960, spoorde de Arabische Liga de PLO aan tot onconventionele oorlogsvoering om de rechten van Joden te leven als vrije burgers in het land van Israël te ontkennen lang voordat Israël Judea, Samaria en de Oude Stad van Jeruzalem in de defensieve oorlog van 1967 had bezet.
En sinds de oprichting in 1994 van de nieuw opgerichte Palestijnse Autoriteit, gecreëerd door de PLO, werd een model ontworpen van een Palestijnse staat, gebaseerd op de regels van apartheid en geïnstitutionaliseerde discriminatie:
1. De nieuwe Palestijnse staat zal zorgen voor een bestendigen van het recht van de Palestijnse Arabische vluchtelingen en hun nakomelingen om terug te keren naar Arabische dorpen verloren in 1948
2. Terwijl 20% van de burgers van Israël Arabieren zijn, zal geen enkele jood mogen leven in een Palestijnse staat
3. Iedereen die grond verkoopt aan een jood zal worden bestraft met de doodstraf in de Palestijnse staat
4. Degenen die Joden vermoorden zijn vereerd op alle officiële Palestijnse media.
5. Door de Palestijnse Autoriteit opgestelde kaarten voor de Palestijnse staat tonen heel Palestina onder Palestijnse autoriteit.
6. PA kaarten van Jeruzalem voor de Palestijnse staat tonen geen joodse wijk.
7. PA documenten claimen gans Jeruzalem voor de toekomstige Palestijnse staat.
8. Het recht van toegang tot de joodse heilige plaatsen wordt aan Joden ontzegd in de nieuwe Palestijnse staat.
9. Het grondwetsontwerp van de Palestijnse staat ontkent iedere juridische status aan alle godsdiensten behalve de islam.
10. Geen enkel systeem die de mensenrechten of de burgerlijke vrijheden beschermt zal bestaan in een Palestijnse staat.
Als dat geen formule is voor een totalitaire apartheid staat Palestina, wat is het dan wel?
www.IsraelBehindtheNews.com
E-mail dit artikel
7 december zwarte dag voor Jeruzalem
De 27 Europese ministers van Buitenlandse Zaken vinden dat Jeruzalem de hoofdstad zou moeten zijn van zowel Israël als van een toekomstige Palestijnse staat. Dat stellen ze in een gezamenlijke verklaring. Ze roepen ook op tot gesprekken over Jeruzalem, om zo het vredesproces te versnellen.
Jeruzalem is voor drie religies een heilige stad. De status ervan is een gevoelige zaak voor Israël, want de Israëli’s beschouwen de stad als hun ondeelbare hoofdstad. De Palestijnen willen dat het oostelijk deel van de stad kan dienen als de hoofdstad van hun toekomstige staat. (anp/adb)
08/12/09 15u29
Deze gezamenlijke verklaring van de 27 lidstaten van de Europese Unie over Jeruzalem is een zeer gevaarlijke politieke zet. Waarom?
Europa ontzegt iedere soevereiniteit over Oost Jeruzalem zowel aan Israel als aan het Joodse volk.
Dit impliceert dat zowel wettelijke als militaire stappen door Europa ondernomen mogen worden tegen de Israelische aanwezigheid in Jeruzalem. Dit geeft bovendien morele steun aan terreuraanvallen tegen Israel.
Deze verklaring druist in tegen de geest van resolutie 242 van de VN en de Camp David akkoorden die terugtrekking uit gebieden die betwist zijn als gevolg van de Israelisch-Arabische oorlogen koppelen aan de veiligheid van de lokale bevolking.
De terugtrekking uit Zuid Libanon en Gaza hebben aangetoond dat terugtrekking in plaats van vrede nog meer onveiligheid veroorzaakt.
De huidige Palestijnse bewindvoerders zijn ofwel zoals Aboe Mazen discipels van het anti westers soviet model ofwel zoals Hanieh discipels van het Moslim broederschap van Hassan El Banah, de Nazi mufti van Jeruzalem en de negationistische atoombom despoot Ahmadinejad.
Deze laten geen plaats voor een multiconfessioneel Jeruzalem gezien niet-moslims dhimmis zijn met het ontbreken van alle normale mensenrechten. Enkel de aanwezigheid van Israel heeft het multiconfessioneel karakter van Jeruzalem kunnen vrijwaren.
De diplomatieke overwinning van het geunifieerde buitenlands beleid van de Europese Unie gebeurt ten koste van de veiligheid in het Midden Oosten en op de lange duur voor de veiligheid in Europa. De minarettenwet in Zwitserland is een teken aan de wand voor toenemende polarisatie in Europa
Besluit: Europa heeft op 7 december de oorlog verklaard aan Israel en aan het Joodse volk, een zwarte dag voor de toekomst van Israel en het Joodse volk, maar ook een sombere dag voor de toekomst van Europa.
Terreur recht evenredig met buitenlandse hulp
In een meta-analyse toont Steven Stotsky aan dat het aantal terreur gevallen met een jaar vertraging recht evenredig is met de buitenlandse hulp.
Dit toont aan dat buitenlandse hulp zonder grondige politieke zuivering zoals het Marshall plan na de denazificatie van Europa gedoemd is tot falen.
Het is tijd de ogen te openen van alle vrijgevige mensen voor het gevaar van organisaties zoals oxfam, 11.11.11 en pax christi die de vrijgevigheid van de mensen misbruiken om terreur organisaties te steunen. Deze organisaties werden reeds in Nederland beschuldigd voor een parlementaire commissie. Waar wachten wij op in België?
Het financieel steunen van een Palestijnse staat in wording zonder stevige politieke garanties van vrijheid, gelijkheid en universele rechten van de mens is gedoemd tot falen en zal zowel op Israel als het Westen een verslechtering van de veiligheid meebrengen.
Het motto in de strijd tegen het Nazisme was “CAPITULATIE ZONDER CONDITIES”. Indien deze leuze niet gebruikt wordt in de strijd tegen het islamofascisme staan wij er slecht voor.
http://www.camera.org/index.asp?x_context=2&x_outlet=118&x_article=1362
Arabische apartheid
Nadat zes miljoen Joden uitgeroeid zijn in Europa en de Joodse dhimmis ethnisch uitgezuiverd zijn uit de Arabische landen komt oud president Carter, rijkelijk gesponsord door Arabische fondsen, ons uitleggen dat Israel een apartheidstaat is. Kan het cynischer?
De werkelijke apartheid heeft plaats in de Arabische wereld waar dhimmis, kaffers en vrouwen officieel geen gelijke rechten hebben:
http://hnn.us/blogs/entries/44520.html
http://www.solomonia.com/blog/archive/2007/11/the-real-middle-east-apartheid/
HET ARABISCH COLONIALISME artikel in het frans door Sacha Horowitz
Israël face à la conquête de l’Orient.
Le professeur Kamal Kolo, chaldéen chrétien d’Irak, a récemment donné une conférence dans les locaux du Parlement Européen au sujet des parallèles entre les exodes juifs et chrétiens de son pays. Ces deux minorités indigènes ont subi les conséquences ultimes d’une longue tradition d’oppression des populations non-musulmanes. Aujourd’hui Kolo est pessimiste quant aux chances d’éviter un exode total. Il est intéressant d’apprendre que depuis la colonisation arabo-musulmane, même les villages entièrement chrétiens de Mésopotamie ont été considérés par les autorités comme appartenant à l’Islam et non à leurs habitants. Il s’agissait de faire en sorte que des autochtones ne se sentent plus chez eux tant qu’ils tiennent à conserver leur foi, leur langue et leur identité nationale indigène. Quel suprême paradoxe ! (meer…)
Franse media in opspraak over intifada berichtgeving
Waar het voetje nijpt in de berichtgeving over het Midden Oosten is niet de correcte berichtgeving waarop wij volgens het mediadecreet recht op hebben maar de “beeldvorming” die door de “infotainment” naar voor wordt geschoven.
Charles Enderlin de verantwoordelijke voor de informatievergaring in Israel voor het Franse Antene 2 die in opspraak is gekomen zegt het zelf “De beelden zijn slechts een illustratie en hoeven niet te kloppen met de werkelijkheid”.
Maar dit is juist de kern van het debat: wat is belangrijker de politieke boodschap of de werkelijkheid?
De intifada van 2000 was vooral bedoeld als psychologische strijd met als doel de publieke opinie te bewerken zodanig dat het belegerde Israel in de rol van Goliat werd geplaatst en stenengooiende kinderen de rol van David overnamen. Dat hiervoor ethisch en moreel onaanvaardbare zaken zijn gedaan zoals het bewust naar voor schuiven van kinderen tijdens de drie eerste maanden van de intifada met het doel kinderen voor het oog van de camera te doen sterven is onvergeeflijk.
Erger is de medeplichtigheid van sommige media aan deze strategie. De beelden van de kleine Mohamed die continu werden getoond was de olie op het vuur dat rechtstreeks of onrechtstreeks duizenden Joodse en Arabische slachtoffers heeft gemaakt, waaronder de onthoofding voor de camera van journalist Daniel Pearl.
Dat deze zaak pas zeven jaar na de feiten aan het rollen is gegaan komt door de zeer trage werking van de rechtbanken.
Mediaratings van Philippe Karsenty heeft de publiek in omloop zijnde beelden en onderzoekselementen over Mohamed A Dura gebruikt om Antenne2 voor haar verantwoordelijkheid te plaatsen.
Charles Enderlin heeft klacht ingediend wegens smaad en zijn verdediging berustte op het feit dat het Israelisch leger aanvankelijk geen duidelijk standpunt had ingenomen.
Gezien echter het Israelisch leger voor haar onderzoek nooit de beruchte 27 minuten durende rushes van de Palestijnse cameraman heeft ontvangen kon deze nooit een definitief oordeel vellen.
Deze rushes die reeds eerder aan een kleine groep journalisten werd getoond bewijzen dat de verklaringen van de cameraman berusten op meineed en de balistieke analyses Israel van alle schuld ontheffen. Erger nog, volgens de officiële Israelische persverantwoordelijke zou het om een mise en scène gaan waarin enkel een macaber schouwspel werd getoond.
De rushes zullen op 14 november aan de rechtbank worden voorgelegd…
Recente reacties