“Hearts and minds”

Volgens Melanie Philips in de Wall Street journal heeft Engeland op voorhand de oorlog tegen de terreur verloren.
Een van de belangrijkste wapens van terroristen is “terreur” of angst inboezemen aan de vijand om zo zijn wil op te dringen. Terreur is meer een psychologische oorlogsvoering dan een conventionele oorlog.
In die optiek dient de betrokkenheid van een groot aantal artsen en andere intellectuelen gezien te worden in de oorlog verklaard door de Moslim revolutionairen tegen de waarden van het Westen. De Moslim revolutie is een zeer sterk sociaal-ideologisch project dat gedragen wordt door zeer intense religieuze gevoelens. Vandaar het voor westerlingen onmogelijk te begrijpen fanatisme van deze groepen. Deze ideologie staat volledig haaks met de theorieën van Marx waardoor de intellectuele linkse vergoeilijking van deze revolutie met sarkastisch hoongelach en plezier wordt ontvangen door de adepten van deze jihad. Voor een jihaddist worden de slachtoffers van hun zelfmoordaanslagen beloond door de hemel waardoor hun criminele daden absoluut geen schuld of angstgevoelens veroorzaken (zoals bij eender welke psychopaat à la Marc Dutroux). Zoals de schrijver Amos Oz poneert wordt een slachtoffer van een zelfmoordaanslag uit liefde uitgekozen. Dit is uiteraard een schizofrene gedachte die zeer goed uitgelegd wordt door oud jihaddisten die tot inkeer zijn gekomen.
Wanneer Gordon Brown aan de media verbiedt het woord Islam of Moslim uit te spreken in connexie met deze daden wordt een zeer gevaarlijk signaal uitgezonden naar de niet jihaddistische moslims, namelijk dat de jihad niets met de islam te maken heeft. Het is juist de Islam die zoveel kracht geeft aan deze gevaarlijke schizofrene groepen. Het niet willen herkennen van dit feit ondermijnd op voorhand de strijd tegen de terreur.
DE enige oplossing van de terreur is de strenge veroordeling van de  kapers van de Islam door de Islamwereld zelf. En dit kan enkel wanneer onaanvaardbare praktijken zoals vrouwenmishandeling, zelfmoordterreur, steniging, verminking, enz… streng worden veroordeeld en ook niet worden gedoogd achter de muren van multiculturele ghettos.

Een tweede gevaarlijk signaal gestuurd door Engelse extreem linkse activisten uit het syndicale milieu zijn de boycottverklaringen tegen Israel.
Deze liggen haaks tegen de beslissingen van de Arabische liga.
De ligaboycott van Israel ingesteld in 1948 verwatert zoals de handelscijfers tussen Israel en de Arabische liga aantonen.
Voor het eerst in 60 jaar wenst de Arabische liga met Israel te willen onderhandelen. Uit alle cijfers blijkt dat Israel absoluut niet het ergste gevaar vormt voor de Arabische wereld. Het is de Arabische wereld zelf die het grootste aantal slachtoffers maakt. Dat het Arabisch land dat minder Arabische slachtoffers heeft gemaakt dan Israel de eerste steen werpt… Dan zal er vrede zijn, omdat dit land niet bestaat…