In een meta-analyse toont Steven Stotsky aan dat het aantal terreur gevallen met een jaar vertraging recht evenredig is met de buitenlandse hulp.
Dit toont aan dat buitenlandse hulp zonder grondige politieke zuivering zoals het Marshall plan na de denazificatie van Europa gedoemd is tot falen.
Het is tijd de ogen te openen van alle vrijgevige mensen voor het gevaar van organisaties zoals oxfam, 11.11.11 en pax christi die de vrijgevigheid van de mensen misbruiken om terreur organisaties te steunen. Deze organisaties werden reeds in Nederland beschuldigd voor een parlementaire commissie. Waar wachten wij op in België?
Het financieel steunen van een Palestijnse staat in wording zonder stevige politieke garanties van vrijheid, gelijkheid en universele rechten van de mens is gedoemd tot falen en zal zowel op Israel als het Westen een verslechtering van de veiligheid meebrengen.
Het motto in de strijd tegen het Nazisme was “CAPITULATIE ZONDER CONDITIES”. Indien deze leuze niet gebruikt wordt in de strijd tegen het islamofascisme staan wij er slecht voor.

http://www.camera.org/index.asp?x_context=2&x_outlet=118&x_article=1362

Nadat zes miljoen Joden uitgeroeid zijn in Europa en de Joodse dhimmis ethnisch uitgezuiverd zijn uit de Arabische landen komt oud president Carter, rijkelijk gesponsord door Arabische fondsen, ons uitleggen dat Israel een apartheidstaat is. Kan het cynischer?

De werkelijke apartheid heeft plaats in de Arabische wereld waar dhimmis, kaffers en vrouwen officieel geen gelijke rechten hebben:

http://hnn.us/blogs/entries/44520.html

http://www.solomonia.com/blog/archive/2007/11/the-real-middle-east-apartheid/

Israël face à la conquête de l’Orient.

Le professeur Kamal Kolo, chaldéen chrétien d’Irak, a récemment donné une conférence dans les locaux du Parlement Européen au sujet des parallèles entre les exodes juifs et chrétiens de son pays. Ces deux minorités indigènes ont subi les conséquences ultimes d’une longue tradition d’oppression des populations non-musulmanes. Aujourd’hui Kolo est pessimiste quant aux chances d’éviter un exode total. Il est intéressant d’apprendre que depuis la colonisation arabo-musulmane, même les villages entièrement chrétiens de Mésopotamie ont été considérés par les autorités comme appartenant à l’Islam et non à leurs habitants. Il s’agissait de faire en sorte que des autochtones ne se sentent plus chez eux tant qu’ils tiennent à conserver leur foi, leur langue et leur identité nationale indigène. Quel suprême paradoxe !

Car ceux que le nationalisme arabe a rebaptisés « Arabes chrétiens » (v. L. Oulahbib) sont généralement des Chaldéens, des Assyriens, des Phénico-Libanais etc. auxquelles on a imposé une définition en tant que confessions pour faire oublier qu’il s’agissait de nations opprimées et minorisées par un envahisseur. Et surtout faire oublier que ces peuples araméens ont droit au moins à une autonomie culturelle et linguistique, sinon à former des nations structurées, capables de se défendre quand il le faut plutôt que de subir passivement persécutions et conversions forcées. (On pourrait rappeler aussi que les “Arabes” musulmans d’Irak, de Syrie, d’Egypte, ne sont eux-mêmes pas des Arabes mais bien des Araméens qui ont été arabisés de gré ou de force, cela contrairement aux Saoudiens actuels, descendants des Arabes de l’antiquité.)

Dresser ce tableau pourrait paraître un détour en ce qui concerne le conflit israélo-arabe et sa représentation, or il me semble que c’est là une clef indispensable pour en comprendre les racines. On voit aujourd’hui que le Moyen-Orient se vide de ses minorités non-musulmanes. A quand le tour des pacifiques Coptes, derniers représentants de l’Egypte ancienne, qui eux vivent véritablement sous une Apartheid entérinée par les pouvoirs et nullement combattue par les militants des droits de l’homme à travers le monde?

Dans ce contexte de purification ethnique aux dimensions continentales, une seule des antiques nations moyen-orientales échappe encore à cette tendance lourde: c’est Israël, qui représente 0,3% de la surface de la région. La raison en est simple et tragique: il s’agit de la seule minorité du Moyen-Orient qui bénéficie d’une supériorité militaire. Or c’est précisément cette position d’autonomie, de non-soumission, qui provoque une colère sans bornes chez les adeptes de l’hégémonie arabo-musulmane. Ce qu’on ne supporte pas, c’est que des dhimmis (minorités sous domination islamique) aient pris les armes, car cela est interdit par la loi islamique. En tentant maladroitement d’anéantir l’état juif avec tous les moyens disponibles, des Levantins arabisés récemment rebaptisés en tant que « Palestiniens » (1) subissent des conséquences désastreuses, ce qui ne fait que renforcer un point de vue irrédentiste. Or il en serait probablement de même si toute autre minorité du Moyen-Orient était parvenue à résister à l’hégémonie arabo-musulmane.

Le conflit israélo-arabe n’a pas été généré ex nihilo, dans un vide historique et géographique. Il représente la surprenante persistance de certaines identités d’Orient malgré l’arabo-islamisation. Il est vrai que l’état d’Israël a été fondé principalement par des Juifs d’Europe, descendants des Hébreux exilés, mais il s’est vite enrichi des Juifs d’Orient, dénaturalisés et expulsés par les pouvoirs nationalistes arabes. De plus, un nombre grandissant de citoyens israéliens sont des non-juifs, musulmans notamment. En-dehors de ce pays plus petit que la Belgique, le danger est grand de voir toutes les minorités indigènes disparaître de la région.

Il s’agit de renverser cette tendance, funeste pour les musulmans eux-mêmes, ou du moins de la combattre vigoureusement, plutôt que de chercher à cumuler et amplifier les chefs d’accusation contre la seule exception à cette règle, Israël. Ce n’est qu’en démontrant que toutes les nations d’Orient peuvent être traitées honorablement que l’on pourrait envisager de parvenir à une intégration pacifique de ces peuples. Nul besoin alors d’un état-bunker juif armé jusqu’aux dents, ni d’une « Palestine » en peau de chagrin. Malheureusement, comme on l’a vu, la tendance générale est à peu près à l’opposé. A quand une militance arabo-musulmane pour les identités indigènes (2) ?

Sacha Horowitz

(1) Ironie de l’histoire que d’avoir fait des habitants arabisés de l’antique terre de Canaan des « Palestiniens ». Avant eux, c’était les Juifs du Yishouv (le proto-état juif) qu’on appelait ainsi. « Palestina » est le nom que les Romains ont donné à cette terre une fois soumise pour humilier ses rétifs habitants. Le terme référait avec malice aux Philistins, ces conquérants venus autrefois d’Occident. Ce sont les Hébreux pré-judaïques, ancêtres communs des Israéliens et des Palestiniens, qui les avaient appelés ainsi car « Plishtim » est un mot qui signifie « envahisseurs ».

(2) C’est en Afrique du Nord qu’une telle démarche a timidement vu le jour. Citons l’écrivain algérien Kateb Yacine, militant anticolonial : « L’arabisation ne peut jamais être autre chose que l’écrasement du tamazight [la langue berbère]. L’arabisation, c’est imposer à un peuple une langue qui n’est pas la sienne, et donc combattre la sienne, la tuer. Comme les Français quand ils interdisaient aux écoliers algériens de parler arabe ou tamazight parce qu’ils voulaient faire l’Algérie française. » (AWAL, Cahiers d’études berbères, n° 9, Paris, 1992.)

Voir également les ouvrages suivants :

- Lucien Samir Oulahbib « Le monde arabe existe-t-il ? ».
- David Belhassen et Nissim Amzallag, « La haine maintenant ».

Waar het voetje nijpt in de berichtgeving over het Midden Oosten is niet de correcte berichtgeving waarop wij volgens het mediadecreet recht op hebben maar de “beeldvorming” die door de “infotainment” naar voor wordt geschoven.

Charles Enderlin de verantwoordelijke voor de informatievergaring in Israel voor het Franse Antene 2 die in opspraak is gekomen zegt het zelf “De beelden zijn slechts een illustratie en hoeven niet te kloppen met de werkelijkheid”.
Maar dit is juist de kern van het debat: wat is belangrijker de politieke boodschap of de werkelijkheid?

De intifada van 2000 was vooral bedoeld als psychologische strijd met als doel de publieke opinie te bewerken zodanig dat het belegerde Israel in de rol van Goliat werd geplaatst en stenengooiende kinderen de rol van David overnamen. Dat hiervoor ethisch en moreel onaanvaardbare zaken zijn gedaan zoals het bewust naar voor schuiven van kinderen tijdens de drie eerste maanden van de intifada met het doel kinderen voor het oog van de camera te doen sterven is onvergeeflijk.
Erger is de medeplichtigheid van sommige media aan deze strategie. De beelden van de kleine Mohamed die continu werden getoond was de olie op het vuur dat rechtstreeks of onrechtstreeks duizenden Joodse en Arabische slachtoffers heeft gemaakt, waaronder de onthoofding voor de camera van journalist Daniel Pearl.

Dat deze zaak pas zeven jaar na de feiten aan het rollen is gegaan komt door de zeer trage werking van de rechtbanken.
Mediaratings van Philippe Karsenty heeft de publiek in omloop zijnde beelden en onderzoekselementen over Mohamed A Dura gebruikt om Antenne2 voor haar verantwoordelijkheid te plaatsen.
Charles Enderlin heeft klacht ingediend wegens smaad en zijn verdediging berustte op het feit dat het Israelisch leger aanvankelijk geen duidelijk standpunt had ingenomen.
Gezien echter het Israelisch leger voor haar onderzoek nooit de beruchte 27 minuten durende rushes van de Palestijnse cameraman heeft ontvangen kon deze nooit een definitief oordeel vellen.
Deze rushes die reeds eerder aan een kleine groep journalisten werd getoond bewijzen dat de verklaringen van de cameraman berusten op meineed en de balistieke analyses Israel van alle schuld ontheffen. Erger nog, volgens de officiële Israelische persverantwoordelijke zou het om een mise en scène gaan waarin enkel een macaber schouwspel werd getoond. 
De rushes zullen op 14 november aan de rechtbank worden voorgelegd…

http://www.seconddraft.org/movies.php

Toen de omvang van de holocaust algemeen bekend werd was de algemene kreet “Nooit meer!” op ieders lippen. De beelden van de uitroeiïngskampen Aushwitz, Treblinka en zovele anderen werden een nachtmerrie voor ieder weldenkend mens. Hoe kon een land met zulk een hoog wetenschappelijk vernuft zo laag moreel zinken. Men was overtuigd dat de les van de geschiedenis zulke uitspattingen voor immer gingen onmogelijk maken.

Een generatie later beleven Joden in België opnieuw de insidieuze verdachtmakingen en laster die de holocaust voorafgingen.

Is het normaal dat Joodse kinderen naar scholen gaan die omringd zijn met hoge muren,  prikkeldraad,  en gepantserde deuren?

Is het normaal dat deze scholen dag en nacht door een bewakingsdienst moeten worden bewaakt?

Is het normaal dat voor alle Joodse instellingen, synagogen, communautaire centra parkeerbelemmeringen voor autobommen geïnstalleerd zijn? 

Is het normaal dat het woord “Jood” als alledaags scheldwoord door moslim kinderen op school wordt gebruikt, ook onder elkaar?

Is het normaal dat Joodse kinderen niet meer in openbare parken in Brussel kunnen spelen omdat zij worden aangevallen?

Is het normaal dat Joodse kinderen die een openbare school bezoeken verwelkomt worden met leuzen zoals “Joden Idioten” onder het passief toekijken van leerkrachten?

Is het normaal dat tijdens sportwedstrijden leuzen zoals “Hamas de Joden naar het gas” worden gescandeerd?

Neen deze dagdagelijkse toestanden zijn onduldbaar en zijn het gevolg van de selectieve blindheid die de weldenkende Belgische academici treffen wanneer ze geconfronteerd worden met de gevolgen van de Europese Arabische integratiepolitiek.

Talrijke Europese rapporten tonen duidelijk het toenemende openlijke antisemitisme samen met acting out aangewakkerd door het goedpraten van dit antisemitisme door NGO’s die een internationale humanitaire faam hebben.

Gemakkelijkheidshalve wordt dit verweten aan het bestaan van een Joods land, Israël, dat in een existentiële strijd gewikkeld is met het toenemend islamofascistische ideeëngoed van de Egyptische ideoloog Hassan El Banna schrijver van “de industrie van de dood”.   Het is zover gekomen dat de openlijke oproep tot genocide van Iraans president Ahmadinejad zonder protest aanvaard wordt door de moslimgemeenschap en dat veel Europeanen overtuigd zijn dat zonder Israël er geen problemen zouden zijn met het oprukkende Islam fundamentalisme.

Dit is uiteraard even onzinnig als de Nazi propaganda dat de Joden de oorzaak zijn voor de oorlog en dat de Joden de touwtjes trekken van de internationale economie. In het collectieve bewustzijn van de meeste Europeanen is dit blijven nazinderen en bestaat er een attitude ten opzichte van Israël dat vanop afstand bekeken in het perspectief van de algemeen gangbare  diplomatie getuigd van een fundamenteel antisemitisch standpunt ten opzichte van Israël. En dit heeft niets met smoren van kritiek op Israël te maken onder de beschuldiging van antisemitisme daar de grootste kritiek op de Israëlische politiek van de Israëlische dagbladen zelf komt. 

Wanneer Joodse burgers hun ongenoegen tonen over de flagrante partijdigheid van de media door de omissie van feiten, het toegeven aan physieke intimidatie en corruptie worden zij beschuldigd van overreactie en propaganda.

Deze toestand is veel te ernstig om verwerkt te worden in de lokale dorpspolitiek en stemmenvisserij. Het is totaal aberant dat politieke partijen die zich als leek bestempelen de propaganda van de moslim fundamentalisten blijven goedpraten.

Het is tijd dat de ogen opengaan voor dit nieuw fascistisch gevaar dat na de Joden de rest van de vrije wereld  aanvalt. Net zoals de knieval van Chamberlain voor Hitler door het opofferen van Tschechoslowakije niet in staat was de tweede wereldoorlog te voorkomen zal het opofferen van Israël niet in staat zijn de derde wereldoorlog te voorkomen.

Het is vijf voor twaalf  

Volgens Melanie Philips in de Wall Street journal heeft Engeland op voorhand de oorlog tegen de terreur verloren.
Een van de belangrijkste wapens van terroristen is “terreur” of angst inboezemen aan de vijand om zo zijn wil op te dringen. Terreur is meer een psychologische oorlogsvoering dan een conventionele oorlog.
In die optiek dient de betrokkenheid van een groot aantal artsen en andere intellectuelen gezien te worden in de oorlog verklaard door de Moslim revolutionairen tegen de waarden van het Westen. De Moslim revolutie is een zeer sterk sociaal-ideologisch project dat gedragen wordt door zeer intense religieuze gevoelens. Vandaar het voor westerlingen onmogelijk te begrijpen fanatisme van deze groepen. Deze ideologie staat volledig haaks met de theorieën van Marx waardoor de intellectuele linkse vergoeilijking van deze revolutie met sarkastisch hoongelach en plezier wordt ontvangen door de adepten van deze jihad. Voor een jihaddist worden de slachtoffers van hun zelfmoordaanslagen beloond door de hemel waardoor hun criminele daden absoluut geen schuld of angstgevoelens veroorzaken (zoals bij eender welke psychopaat à la Marc Dutroux). Zoals de schrijver Amos Oz poneert wordt een slachtoffer van een zelfmoordaanslag uit liefde uitgekozen. Dit is uiteraard een schizofrene gedachte die zeer goed uitgelegd wordt door oud jihaddisten die tot inkeer zijn gekomen.
Wanneer Gordon Brown aan de media verbiedt het woord Islam of Moslim uit te spreken in connexie met deze daden wordt een zeer gevaarlijk signaal uitgezonden naar de niet jihaddistische moslims, namelijk dat de jihad niets met de islam te maken heeft. Het is juist de Islam die zoveel kracht geeft aan deze gevaarlijke schizofrene groepen. Het niet willen herkennen van dit feit ondermijnd op voorhand de strijd tegen de terreur.
DE enige oplossing van de terreur is de strenge veroordeling van de  kapers van de Islam door de Islamwereld zelf. En dit kan enkel wanneer onaanvaardbare praktijken zoals vrouwenmishandeling, zelfmoordterreur, steniging, verminking, enz… streng worden veroordeeld en ook niet worden gedoogd achter de muren van multiculturele ghettos.

Een tweede gevaarlijk signaal gestuurd door Engelse extreem linkse activisten uit het syndicale milieu zijn de boycottverklaringen tegen Israel.
Deze liggen haaks tegen de beslissingen van de Arabische liga.
De ligaboycott van Israel ingesteld in 1948 verwatert zoals de handelscijfers tussen Israel en de Arabische liga aantonen.
Voor het eerst in 60 jaar wenst de Arabische liga met Israel te willen onderhandelen. Uit alle cijfers blijkt dat Israel absoluut niet het ergste gevaar vormt voor de Arabische wereld. Het is de Arabische wereld zelf die het grootste aantal slachtoffers maakt. Dat het Arabisch land dat minder Arabische slachtoffers heeft gemaakt dan Israel de eerste steen werpt… Dan zal er vrede zijn, omdat dit land niet bestaat…

In 1922 heeft Groot Brittannië unilateraal haar mandaat over West Palestina (Cisjordanië) en Oost Palestina (Transjordanië) haar toevertrouwd door de Volkerenbond beperkt tot West Palestina. Hiermede werd 75% van Palestina (Oost Palestina) of Transjordanië de eerste Palestijnse apartheidstaat. Apartheidsstaat, omdat het aan de Joden tot de dag van vandaag verboden is land te kopen in dit gebied. West Palestina werd in het Hebreeuws vertaald officieel “ Eretz Israel ” volgens de officiële termen van het mandaat. Op alle officiële documenten stond naast Palestine in het Engels, E-I voor Eretz Israel in het Hebreeuws. (Zie afbeelding van one palestine pound, in het hebreeuws vertaald door ehad(één) e-i (eretz-israel) lira (pond)

Referenties : VN UNISPAL :

 http://domino.un.org/unispal.NSF/9a798adbf322aff38525617b006d88d7/1504facc47efbe05052565f0006b70bb!OpenDocumentAs regards the first point, the Arabs claimed that it was not in conformity with Article 22 of the Mandate to print the initials and even the words “Eretz Israel” after the name “Palestine” while refusing the Arabs the title “Surial Janonbiah” (“Southern Syria”). The British Government had not accepted the use of this Arab title, but gave the place of honour to the Hebrew word used for 2,000 years and decided that the official name in Hebrew
was “Palestina” followed by the initials signifying “Aleph Jod”, the regular Hebrew name. Was the question still under discussion and could the accredited representative give the Commission any further information?Colonel SYMES explained that the country was described as “Palestine” by Europeans and as “Falestin” by the Arabs. The Hebrew name for the country was the designation “Land of Israel”, and the Government, to meet Jewish wishes, had agreed that the word “Palestine” in Hebrew characters should be followed in all official documents by the initials which stood for that designation.   http://domino.un.org/unispal.NSF/9a798adbf322aff38525617b006d88d7/a87d21f4e57f2d0f052565e8004bace0!OpenDocument2. His Britannic Majesty is the Mandatory for Transjordan to which the terms of the mandate for Palestine, with the exception of the provisions dealing with the establishment of a national home for the Jewish people, are applicable. The declaration of
His Majesty’s Government with regard to its Mandatory obligations in Transjordan, made to the Council of League of Nations in September, 1922, (Cmd. 1785) was in the following terms:– “In the application of the Mandate to Transjordan, the action which in Palestine is taken by the Administration of the latter country, will be taken by the Administration of Transjordan under the general supervision of the Mandatory.“His Majesty’s Government accept full responsibility as Mandatory for Transjordan, and undertake that such provision as may be made for the administration of that country in accordance with Article 25 of the Mandate shall be in no way inconsistent with those provisions of the Mandate which are not by this resolution declared inapplicable.”
The Mandatory is represented in Transjordan by the Chief British Representative, assisted by two British officers and a small clerical staff. The Chief British Representative acts under the instructions of the High Commissioner for Palestine.

 Weizmann links      Feisal rechts 

In 1919 hadden enerzijds het Arabisch legioen onder leiding van Feisal, sherif van Mekka, en anderzijds het Joods legioen, onder leiding van Weizmann, voorzitter van het Zionistisch congres, de landen van het Midden-Oosten bevrijd in het kader van de triple entente tegen Duitsland en het Ottomaans imperium.

Dit Arabisch-Joods verdrag dat de basis vormt van een vreedzame ontwikkeling in het Midden-Oosten werd door de Brits-Frans-Duitse politiek gekelderd.

Artikel IV kan niet explicieter: “…encourage and stimulate immigration of Jews into Palestine on a large scale…”
TEXT OF THE FAISAL-WEIZMANN AGREEMENT
(3 January 1919)

His Royal Highness the Amir FAISAL, representing and acting on behalf of the Arab Kingdom of HEJAZ, and Dr. CHAIM WE1ZMANN, representing and acting on behalf of the Zionist Organisation, mindful of the racial kindship and ancient bonds existing between the Arabs and the Jewish people, and realising that the surest means of working out the consummation of their national aspirations, is through the closest possible, collaboration in the development of the Arab State and Palestine, and being desirous further of confirming the good understanding which exists between them, have agreed upon the following Articles:

Article I

The Arab State and Palestine in all their relations and undertakings shall be controlled by the most cordial goodwill and understanding and to this end Arab and Jewish duly accredited agents shall be established and maintained in their respective territories.

Article II
Immediately following the completion of the deliberations of the Peace Conference, the definite boundaries between the Arab State and Palestine shall be determined by a Commission to be agreed upon by the parties hereto.

Article III

In the establishment of the Constitution and Administration of Palestine all such measures shall be adopted as will afford the fullest guarantees for carrying into effect the British Government’s Declaration of the 2nd of November, 1917.

Article IV

All necessary measures shall be taken to encourage and stimulate immigration of Jews into Palestine on a large scale, and as quickly as possible to settle Jewish immigrants upon the land through closer settlement and intensive cultivation of the soil. In taking such measures the Arab peasant and tenant farmers shall be protected in their rights, and shall be assisted in forwarding their economic development.

Article V

No regulation nor law shall be made prohibiiting or interfering in any way with the free exercise of religion; and further the free exercise and enjoyment of religious profession and worship without discrimination or preference shall for ever be allowed. No religious test shall ever be required for the exercise of civil or political rights.

Article Vl

The Mohammedan Holy Places shall be under Mohammedan control.

Article Vll

The Zionist Organisation proposes to send Palestine a Commission of experts to make a survey of the economic possibilities of the country, and to report upon the best means for its development. The Zionist Organisation will place the aforementioned Commission at the disposal of the Arab State for the purpose of a survey of the economic possibilities of the Arab State and to report upon the best means for its development. The Zionist Organisation will use its best efforts to assist the Arab State in providing the means for developing the natural resources and economic possibilities thereof.

Article VIII

The parties hereto agree to act in complete accord and harmony in all matters embraced herein before the Peace Congress.

Article IX

Any matters of dispute which may arise between the contracting parties shall be referred to the British Government for arbitration.

Given under our hand at LONDON, ENGLAND, the THIRD day of JANUARY, ONE THOUSAND NINE HUNDRED AND NINETEEN.

[Translation}

Provided the Arabs obtain their independence as demanded in my Memorandum dated the 4th of January, 1919, to the Foreign Office of the Government of Great Britain, I shall concur in the above articles. But if the slightest modification or departure were to be made [sc. in relation to the demands in the Memorandum] I shall not be bound by a single word of the present Agreement which shall be deemed void and of no account or validity, and I shall not be answerable in any way whatsoever.

(signed) FAISAL IBN HUSAIN (in Arabic)

(signed) CHAIM WEIZMANN

http://domino.un.org/unispal.NSF/9a798adbf322aff38525617b006d88d7/5bff833964edb9bf85256ced00673d1f!OpenDocument

Een waarheid die door het zwaard moet opgedrongen worden is een leugen (drwilly)

Evenwijdige lotsbestemmingen rijken elkaar in het oneindige (william lip) 

In september 1970 begonnen de Russen een asymmetrische oorlog tegen het Westen.

Ze gebruikten hiervoor een generatie jongeren die geboren waren in kampen onder de auspiciën van de UNWRA. Een organisatie speciaal door de VN geschapen om de ontheemde Arabieren van het Brits mandaatgebied  op te vangen. De speciaal voor deze organisatie opgestelde reglementen waaronder het verbod op het bewerken van grond, het doorgeven van de status van hulpbehoevende aan de kinderen enz… leidde automatisch tot een gefrustreerde generatie haatdragende jongeren.

In 1970 werden deze inmiddels in Rusland opgeleidde jongeren losgelaten op de burgerluchtvaart. Cuba en het Midden-Oosten waren de twee assen van deze strijd.

Na de val van de Sovjet-Unie werd deze strijd echter niet gestaakt maar overgenomen door NGO’s door de VN geaccrediteerd.

In september 2001 werd gans het forum van NGO’s van Durban tegen racisme door de militanten van Hamas, Hezbollah, PLO, etc.. gekaapt.

Joëlle Fiess die met een vijftigtal Europese Joodse antiracisme militanten in Durban was heeft voor het eerst in haar leven de physieke werkelijkheid beleefd van uitgesloten te worden voor wat ze was (een Joodse) in plaats van voor wat ze deed.

Zij heeft op 26/11 haar relaas kunnen doen in het Ben Goerion Centrum in Brussel voor een pannel met vertegenwoordigers van antiracisme organisaties, de media en de politieke wereld.

Hun conclusie was dat sinds Durban antisemitisme opnieuw toegelaten is in naam van het antiracisme. Cynischer kan niet. 

http://www.radiojudaica.be/documents/

http://www.cerclebengourion.be/documents/J_journal.html