ISRAEL en de “BEZETTE GEBIEDEN”

september 27, 2006 at 11:35 pm Plaats een reactie


Inleiding :  

Een internationale campagne onder leiding van de Verenigde Naties via geaccrediteerde NGO’s zoals BADIL en andere door de VN geaccrediteerde organisaties tracht Israel op internationaal vlak te delegitimeren[1]. 

Deze campagnes bereikten drie hoogtepunten: 

Het eerste tijdens de Zionisme = Racisme stemming in 1975 in de VN die in 1991 teniet werd gedaan[2] 

Het tweede tijdens de conferentie van Durban waarbij racisme werd gedefinieerd maar door NGO’s vooral aan Zionisme gekoppeld werd in tegenstelling tot de stemming van de VN[3]. 

En het derde bij de aanvraag van de VN de legitimiteit van de Israelische verdedigingsmuur te onderzoeken door de Internationale Rechtbank in Den Haag[4]   

Drie juridische assen worden hiervoor gehanteerd: 

1)      Bezetting

2)      Nederzetting 3)      De muur  Deze delegitimatie van Israel door de hoogste internationale instanties heeft verstrekkende gevolgen voor Israel, de Joden in het algemeen en uiteindelijk de vrije wereld.  Deze delegitimatie is een internationale voedingsbodem voor terreur tegen Israel, de Joden maar ook tegen het Westen.  Deze delegitimatie is een voedingsbodem voor antisemitische daden op individueel vlak, op lokaal politiek vlak en op internationaal vlak bvb de revisionistische en antisemitische uitspraken van de Iraanse president. Het is belangrijk deze internationale campagne te onderkennen daar zij haar stempel drukt op belangrijke internationale NGO’s zoals BADIL, Oxfam, Aktieplatform Palestina etc die officieel door de regeringen materieel gesteund worden en moreel krediet geven aan deze campagnes.  Het onderwerp van dit artikel gaat over de “bezetting” van gebieden sinds de onafhankelijkheid van Israel in 1948. 

Historiek 

Israel is in 1948 niet uit de lucht gevallen. Het is niet zomaar door de slachtoffers van de Shoa afgepakt van Palestijnen die dan verjaagd werden naar kampen zoals een zekere populistische propaganda wil doen geloven.

 Het Joodse volk waarvan de eerste staat gesticht werd in 1312 BC werd uit haar territorium verdreven door de Romeinen in de tweede eeuw na Christus. Het heeft overleefd dank zij verschillende factoren zoals godsdienst, sociale organisatie en meerwaarde voor het gastland : 

 1)      De joodse godsdienst In een archaïsche wereld waar enkel religie een antwoord had op existentiele vragen bood de bijbel aan de Joden van de diaspora zowel een spirituele als wereldlijke oplossing voor allerhande problemen gaande van identiteit, recht, hygiëne tot taal. 

2)      De sociale organisatie:

Het gevolg van de joodse godsdienst was een zeer sociale organisatie met respect voor gepresteerd werk, evenwicht tussen werk en vrije spitituele tijd alsook het hanteren van abstracties zoals de onzichtbare God en het symbolische geld.  3)      Meerwaarde voor het gastland:     

Overal minoritair maar toch zeer nuttig herhaalde zich de Egyptische tragediezich generatie na generatie in alle Joodse gemeenschappen. Na een aanvankelijke         welvaartsfactor te hebben meegebracht dankzij abstracties zoals geld en kredietbrieven keert zich de lokale bevolking zich tegen deze vreemdelijngen voor allerhande redenen gaande van nijd en afgunst tot louter politieke berekeningen. Deze situaties werden mooi beschreven in het boek van Jacques Attali “Le monde, les Juifs et l’argent”[5] 

Na de Franse revolutie en de verlichting boden zich drie mogelijkheden aan de Joden om te overleven, assimilatie, zionisme en religie: 

1)      Assimilatie 

Assimilatie werd mogelijk dank zij het Frans princiepe van “Liberté, Egalité, Fraternité”Veel Joden voornamelijk in Frankrijk Duitsland, Nederland en Amerika assimileerden zich en werden volledig geïntegreerde leden van de gemeenschap.Sociale religieuze bekering werd schering en inslag voor het hogerop betreden van de sociale ladder. Voorbeelden hiervan: Offenbach, Landsteiner, enz…Een halt werd hieraan toegeroepen door het Dreyfus schandaal in Frankrijk dat in de crisis situatie van het verlies van de oorlog van 1870 tegen Duitsland een blijvend wantrouwen aantoonde van de bevolking tegen de Joden zelfs geassimileerd of bekeerd..Een reactie hierop van Theodore Herzl, verslaggever in Parijs van de Weense pers was het Zionisme. Het socialisme was een andere vorm van assimilatie dank zij het gelijkheidsprinciepe.In Oost Europa waren de Joodse socialistische kernen zeer talrijk en voorlopers van de revolutie die aan iedereen gelijkheid beloofde. De sterkste organisatie was de Bund die op een bepaald moment zelfs meer leden telde dan de niet-Joodse socialistische organisaties. Men weet wat er van de Bund en de Joodse bevolking in het Oostblok is geworden. Na repressie, goelags, de moord van Trotsky en talrijke andere Joodse prominenten met of zonder politieke processen volgde een massale emigratie van de gedesillusioneerde Joodse bevolking uit de Soviet-Unie  

2)      Zionisme 

Zionisme of de liefde voor Zion, de tempelberg in Jerusalem, is ingebakken in de Joodse cultuur en religie waarin het spitituele en het temporale onlosmakelijk aan elkaar zijn gebonden. Spijts alle vreemde bezettingen (Romeinen, Arabieren, Kruisvaarders, Turken) bleven de Joden de laatste 2000 jaar aanwezig in de vier heilige steden Jeruzalem, Hebron, Safed en Tiberias). Jeruzalem bleef immer een hoofdzakelijk Joodse stad met een Joodse meerderheid.De politieke zionistische beweging ontstond in 1897 ten gevolge van de hevige antisemitische  opflakkeringen in Frankrijk met de Dreyfus affaire dat de geassimileerde Joden viseerde en de pogroms in Rusland die zonder onderscheid de religieuze en de seculiere socialistische revolutionnaire Joden viseerden. Een thuisland voor de verdreven Joden was dringend noodzakelijk. 

3)      Religie  

Sinds de vernietiging van de tempel in Jeruzalem die het spirituele hart vormde van het Jodendom werd de synagoog het centrum van het Joodse leven. De bijbel totdan oraal overgedragen werd op perkament neergezet. Deze bijbel of thora is via de synagoog meer dan 2000 jaar de spil van het Joods leven gebleven over gans de wereld.Voor de religieuze Joden kan enkel de de “gezalfde” dit wil zeggen de “koning” van de Joden of “Messias” het Joodse volk bevrijden uit hun ballingschap.Zonder of met de messias ligt  zowel voor de politieke zionisten als voor de religieuze Joden de zwaartekracht van het Jodendom in Jeruzalem.    Evolutie van Joodse ghetto’s via socialistische kibboetz nederzettingen naar Israel: 

De politieke zionistische beweging zocht zowel steun bij de Turkse sultan als bij andere machtsbezitters voor de herwaardering van het land van Israel.

Dit land lag kaal en braak sinds eeuwen zoals de 19e eeuwse getuigen Napoleon, Mark Twain[6], Victor Hugo, Alphonse de Lamartine[7] schreven. De Britse Consul in het Ottomaanse rijk beschreef de streek in 1857 als volgt, “The country is in a considerable degree empty of inhabitants and therefore its greatest need is that of a body of population…”

Fundamenteel voor de ontwikkeling van het land van Israel was een steunfonds, het Keren Kayemet Leisrael,dat op het zionistische congres van Basel in 1901 werd gesticht. Dank zij dit fonds dat enkel gesteund werd door Joden over gans de wereld, werden de fundamenten geschapen voor een leefbaar land: aankoop van grond, boomaanplantingen: (twee honderd miljoen bomen), irrigatie, droogleggen van moerassen die vergeven waren door malaria, grond geschikt maken voor verbouwing door het verweideren van stenen enz… De Joodse nederzettingen vonden uitsluitend plaats buiten de bestaande Arabische maar ook Druzische, Samaritaanse, Orthodoxe en Christelijke, gemeenschappen. Een zeer origineel model werd hiervoor ontwikkeld namelijk de kibboetz of collectieve boerderij dat jaren model stond voor de ideale socialistische samenleving. Het is trouwens het enige socialistische model dat de communistische faling overleefd heeft. Het eigenaars-recht op deze boerderijen steunde op de Ottomaanse wetgeving die voorzag dat een dak en een omheining volstonden om nederzettingsrecht te hebben. De manier waarop in één nacht zulke nederzettingen gesticht werden  worden mooi beschreven in het boek “La tour d’Ezra”[8].De zionistische beweging met talrijke vertakkingen gaande van de religieuze naar de socialistische takken had haar hoofdbureel in Berlijn. Tijdens de eerste wereld oorlog diende dit om neutraal te blijven naar Kopenhagen te verhuizen..Groot Britannië dat aanvankelijk weinig voelde voor Arabische en Joodse steun tijdens WOI werd hiervoor gesolliciteerd door sherif Hussein van Mekka omdat de oorlog de Hadj belemmerde enerzijds. En anderzijds door de zionistische Joodse leider Jabotinsky omdat het Ottomaanse rijk in zijn alliantie met Duitsland wanhopig de Djihad toer opging met als gevolg de Armeense verdrijving en genocide alsook de Joodse verdrijving uit het heilige land. Tienduizenden Joodse vluchtelingen hoopten zich op in Kaïro en Alexandrië.Een Joods legioen van drie regimenten elk twee duizend man sterk werd opgericht dat aanvankelijk vocht tegen Turkije in de Dardanellen en daarna samen met Allenby Jeruzalem en daarna tijdens de befaamde slag van Armageddon het ganse land van Israel bevrijdde in 1918.Tegelijkertijd werden tweeduizend irreguliere Arabische strijders door luitenant Lawrence in samenspraak met de Hachemitische sherif[9] Hussein ingelijfd om de Turkse spoorlijn naar Medina te saboteren en de maritieme weg te openen naar Jeruzalem en Damascus via het Suez kanaal en Akaba gezien de Mediterrane havens gesloten waren door de Turkse fortificaties. De zoon van Hussein, Emir Feisal was de stuwende kracht achter deze opstand. De geconjugeerde inspanning van de entente met het Joods legioen en de troepen van Feisal slaagde erin de Turken te verslaan in gans het Midden Oosten.Tijdens het verdrag van San Remo werd het Ottomaanse rijk verdeeld onder de machten van de entente cordiale, Frankrijk, Engeland, Feisal zoon van Sherif Hussein van Mekka en Chaim Weizman de voorzitter van het Zionistisch congres. Ten gevolge van de koloniale aanspraken van Frankrijk op Syrië (Sykes-Picot agreement door het benadeelde Rusland openbaar gemaakt) werd Feisal door een Franse militaire ingreep de beloofde troon van Damascus ontnomen hetgeen ten zeerste door luitenant Lawrence werd betreurt omdat dit het vertrouwen in Engeland voor lange tijd heeft ondermijnd[10]. Feisal werd daarna koning van een kunstmatig wangedrocht van Koerden in het noorden, Sunnieten in het zuid oosten en Chiiten in het zuid westen van Mesopotamië. De grenzen van dit land werden nauwkeurig met een liniaal getekend door de secretaresse van Sykes, Mevr Bell en Irak genoemd. De broer van Feisal, Abdallah werd koning van een ander wangedrocht Jordanië genoemd. De stichting van Jordanië had als eerste gevolg dat de historische Joodse nederzettingen in dat land verwoest werden en Joden toegang tot dat land ontzegd werd tot grote woede van Jabotinsky die met het bloed van zijn Joods legioen de zege van de entente over de Turken had helpen realiseren langs beide oevers van de Jordaan.Na onlusten in Jeruzalem door de Engelsen gesteund en gevolgd door de ontbinding van het Joods Legioen werd Jabotinsky, de held van de oorlog 14-18 verdreven uit hetgeen nu door de Britten Palestina werd genoemd. Tijdens zijn gevangenschap kreeg hij de steun van luitenant TH Lawrence die zoals Feisal zeer genegen was voor de zionistische beweging.Na de overname van Mekka door de Wahabbitische Seouds onder druk van de oliekartels werd de islamitische intolerantie heviger, aangewakkerd door drie bewegingen:

1)      het Moslim broederschap van  Hassan Al-Banna, grootvader van  Tariq Ramadan in zijn publicatie “De industrie van de dood”[11]  in Egypte. Spijts de Britse kolonisatie keerde  zich het Moslim Broederschap hoofdzakelijk tegen de Joden en het Zionisme.

2)       het Nazisme met de Mufti Hadj Amin El Husseini in Jeruzalem als agitator op de betaalrol van Himmler[12], Khomeini als agitator in Iran[13].

3)      het Wahabbisme die de entente van de Hachemitische Feisal met Weizman teniet deed.Het zionisme en de naoorlogse problemen in Duitsland zorgde voor een grote immigratie van Duitse Joden naar Palestina. Maar eigenaardig genoeg ontwikkelde zich ook een Arabische immigratie naar Palestina ten gevolge van de Joodse investeringen.In 1929 werden Jerusalem en Hebron waar immer Joden hebben geleefd ten gevolge van de agitatie van de djihadistische Mufti door een moordende pogrom getroffen.De door de Engelsen aangewakkerde situatie in pure verdeel en heers stijl (De Mufti werd met voorkennis van zijn djihadistisch gedachtengoed door de Engelsen benoemd) leidde tot het uitvaardigen van een witboek dat juist voor de tweede wereld oorlog de Joodse immigratie beperkte. Joden zaten in de val en konden nergens meer naartoe. Als gevolg hiervan ontstond een hevig Joods verzet tegen de Britten dat hoofdzakelijk diende ter bescherming van de illegale maar legitieme Joodse immigratie, de alya beth. Hagana (politiek eerder links) en  Irgoen (politiek eerder rechts) waren de belangrijkste verzetsgroepen.      Tijdens WOII vochten opnieuw Joodse soldaten mee in de Palestijnse Jewish brigade na een staakt het vuren tussen de Joodse verzetsgroepen en het Britse mandaatsbestuur. Enkel de Stern groep hield zich niet aan dit staakt het vuren. In Lybië door Duitsland bezet begint de deportatie van Joden naar concentratiekampen. In 1941 worden de Joden van Bagdad het slachtoffer van een bloedige pogrom georganiseerd door het Nazigezinde beleid.  Na WOII en de bevrijding van de concentratiekampen was het Brits witboek en de opsluiting van de Joodse overlevenden in concentratiekampen in Cyprus en elders de aanleiding tot een veralgemeend verzet tegen de Britten met als hoogtepunt de vernietiging van het Brits hoofdkwartier in Jeruzalem in het King David hotel door de Irgoen Van Menachem Begin. Deze periode komt zeer goed tot zijn recht in het boek “Exodus” van Leon Uris, de latere oscarwinner film van Otto Preminger. In 1948 verlieten de Britten Palestina na een stemming van de VN op 29/11/1947 die de partitie voorstelde van het Brits mandaat in een Joods, een Arabisch en een Internationaal deel. Daags na het verlaten van de Britten wordt het kleine Israel (1/3e van de oppervlakte van België) door vijf Arabische landen aangevallen. Als bij mirakel weet Israel zich te weren en de aanval te weerstaan. Gaza wordt bezet door Egypte, Oost-Jeruzalem en de heilige plaatsen waaronder de tempelberg worden bezet door Jordanië. Hebron, het graf van aardsvader Abraham wordt samen met Judea en Samarië bezet door Jordanië.De eeuwenoude Joodse graftombes van Oost Jeruzalem worden als latrines gebruikt en 58 eeuwenoude synagoges verwoest. Jordaanse apartheidswetten verboden de toegang tot de westelijke muur van de tempel van Salomon aan de Joden. Ook de graftombe van aartsvader Abraham werd de toegang ontzegt aan de Joden. Er volgde geen enkele veroordeling van Jordanië door de VN gedurende haar 20 jaar lange bezetting. De vrijgekomen documenten van die tijd hebben aanleiding gegeven tot universitaire studies door wat men vandaag de nieuwe historici noemt. Sommige thesissen werden echter voor een deel vervalst door politiek geëngageerde vorsers die het doel belangrijker vonden dan de waarheid. Ziehier een uittreksel uit een Zuid-Afrikaans vonnis dat leest zoals een roman van Grisham over een documentaire van de Zuid Afrikaanse televisie veroordeeld voor een documentaire over een zogezegd bloedbad in Tarania in 1948 berustend op een thesis van Ilan Pappé’s student Katz: 

” It so turned out, that the PLO had funded his entire research effort paying him $8,000 (USD); this funding had been procured by none other than Pappe. The PLO wanted their money back – they did not pay KATZ to admit to the truth – they paid him to invent history.”[14]


Het geld voor deze thesis werd dus door de PLO bij Pappé gestort voor dat project, en men vraagt zich af wat de PLO komt doen binnen de Haifa Universiteit. Zoals het document toont, is dit geen vrijheid van meningsuiting meer, maar poging tot feiten-vervalsing op academisch niveau, middenin Israel, gestuurd door PLO met medewerking van Pappé.Benny Morris een ander nieuw historicus heeft zich van Illan Pappé gedistancieerd. Illan Pappé is nooit professor benoemd maar is slechts junior lecturer en hoofdzakelijk militant van de Israelische communistische partij.   Aan een lokaal oorlogsfeit rond de belegering van Jeruzalem in Deir Jassin werden voor twee redenen overdreven verhalen van moord en verkrachting gepubliceerd die absoluut niet kloppen met het verslag van Menachem Begin in zijn boek “The Revolt”.Ten eerste wou de Arabische legerleiding een vrije hand hebben voor het vernietigen van de Joodse aanwezigheid in het land van Israel. Als gevolg hiervan vluchtten de Arabische bewoners conform de Arabische legerplannen naar de buurlanden. 66% van de Arabische vluchtelingen hebben nooit een Joodse soldaat gezien.Ten tweede bestond er een zeer zware ideologische kloof tussen de socialistische Ben Goerion en de nationalistische Begin die zelfs zo ver ging dat levensnoodzakelijk militair materiaal in Antwerpen verscheept op de Altalena gekelderd werd door de Palmach troepen van Ben Goerion. In 1956 nationaliseert Nasser het Suez kanaal en verbiedt de doorvaart aan Israel. Een casus belli dat een reactie van Frankrijk Engeland en Israel veroorzaakt. Het Suez kanaal wordt vrijgemaakt. Israel dient zich echter onder Amerikaanse druk terug te trekken. Deze terugtrekking belet niet dat in 1967 hetzelfde scenario zich herhaalt ditmaal door continue beschietingen vanuit de Golan op de kiboetzen van het meer van Tiberias en afsluiting door Nasser van de straat van Tyran, weeral een wurggrep met casus belli. In 6 dagen worden de Egyptische, Jordaanse en Syrische legers verslagen. Ditmaal dient Israel zich niet onmiddelijk terug te trekken, terugtrekking dient enkel te gebeuren in ruil voor vrede. Dit is de resolutie 242 van de VN. Sinds 1948 werd werd Israel 97 maal veroordeeld door de Veiligheidsraad en 429 maal door de algemene vergadering van de VN. Twee maten en twee gewichten ten opzichte van Jordanië en de rest van de wereld.In 1973 valt Egypte Israel aan de dag van Yom Kippoer, de grote verzoeningsdag. Generaal Sharon slaagt erin het Suez kanaal over te steken en het Egyptische leger in een tanggreep te plaatsen. Op 28 oktober 1973 wordt op de km 101 officieel een staakt het vuren tussen Israel en Egypte getekend. Een eervol compromis waardoor Sadat zich gemachtigd voelt vrede met Begin te tekenen in ruil voor de Sinai. Resolutie 242 voldaan voor Egypte. Een zelfde vrede wordt getekend met koning Hussein van Jordanië met terugtrekking van betwist gebied. Resolutie 242 voldaan voor Jordanië.Egypte en Jordanië in strijd met de statuten van de PLO Palestijnse Bevrijdings Organisatie in 1965 door Arafat gesticht handigt Gaza en Cisjordanië over aan de PLO. Inderdaad in het handvest van de PLO stond in 1965 dat alle gebieden behalve Gaza dat “Egyptisch” is en Cisjordanië dat “Jordaans” is dienden bevrijd te worden door het verdrijven van de Joden. In deze basis charter van de OLP van 1965 zijn de bezette gebieden enkel de gebieden binnen de groene lijn van 1967! De PLO, één van de vier irreguliere koude oorlogsassen van de Sovjet Unie tegen het Westen naast de Viet-Kong, Cuba en Zuid-Afrika past de Russische tactieken van vlietuigkapingen, gijzelnames en guerilla toe.[15] Gezien het kernwapen risico is open oorlogsvoering veel te gevaarlijk en kan enkel terrorisme werken tegen het Westen. Na het gebruik van het kamp van Zarka in Jordanië met drie gelijktijdige vlietuigkapingen zet koning Hussein de PLO buiten op zwarte september 1970. Hierna reorganiseert zich de PLO in Libanon als staat binnen de staat en overhandigt de UNWRA de leiding van de kampen aan de PLO. Het startschot van de civiele oorlog in Libanon dat eindigt met de inval van Syrië enerzijds en Israel anderzijds en het verdrijven van de PLO uit Libanon naar Tunis.Na de val van de Soviet-Unie in 1989 en de eerste golf oorlog in 1991 heeft de PLO geen beschermheer meer en is Arafat verplicht zich neer te leggen bij het stoppen van zijn terreur oorlog. Dit worden de historische Oslo akkoorden.  Het sinds 1967 door Israel bezette gebied waarin het ontwikkelingspeil het hoogste werd van alle Arabische landen wordt overgedragen aan de PLO in 1995 met een moratorium van 5 jaar voor de uiteindelijke akkoorden.Na 5 jaar wanbeheer door Arafat met torenhoge corruptie en verlies van alle bereikte resultaten onder Israelisch bestuur ontketent Arafat een media oorlog waarin beelden en persmededelingen belangrijker zijn dan de feiten.Het wederzijds belegd officieel bezoek van Ariel Sharon aan de tempelberg was een gouden gelegenheid voor het startschot van de intifada El Aksa. Totaal verrast door de abrupte schendingen van de Oslo akkorden waarbij in gezamenlijke Israelisch Palestijnse politiepatrouilles de Palestijnen plots tegen de Israelis  begonnen te schieten werd een perskampagne gestart waarin continu van de esplanade van de moskee werd gesproken, de heiligste plek van de Islam.(NB Hetgeen Daniel Pipes het Arabische Zionisme noemt[16].) terwijl met geen woord gerept wordt over de heiligschennis van de Westelijke tempelmuur op het Joodse nieuwjaar waar biddende Joden met stenen worden bestookt. Twee dagen na het begin van de intifada waarin zeer talrijke kinderen voor de schietende El Aksa strijders met stenen werpen, psychologisch zich het symbool van David toeëigenend, wordt de docudrama van Netzarim met Mohamed Al Dura in de hoofdrol opgevoerd. Deze beelden waarvan onderzoek door het Israelische leger, maar ook door onafhankelijke vorsers in Frankrijk en Duitsland heeft aangetoond dat zij berustten op bij voorbaat afgesproken regie (Pallywood)[17] hebben meer schade aangericht dan de zwaarste artillerie.De beelden van Mohammed Al Dura werden gebruikt om de journalist Daniel Pearlte vermoorden, om de gemoederen op te hitsen tijdens de intifada en heeft geleid tot de grootste uitbarsting van antisemitische daden in Europa sinds de tweede wereld oorlog. Aansluitend hierop heeft de conferentie van Durban getracht Israel tot een apartheidsstaat te herleiden zodanig dat dezelfde politiek zou kunnen toegepast worden als bij Zuid Afrika. Paradoxaal echter is dat in Israel alle inwoners dezelfde rechten hebben welk het geslacht, ras of religie zij, maar dat het juist de Arabische landen zijn die apartheidswetten hanteren ten opzichte van Dhimmis zoals Joden en Kristenen en recht op leven en dood geven aan mannen tegen hun vrouw alsook de doodstraf voor homosexualiteit. 

Conclusie: iedere terugtrekking van Israel uit gebieden waarop haar jurisdictie geldt vergroot geenszins de rechten van de Arabieren, maar verkleint de rechten van de mens ten opzichte van Joden,  Kristenen,  Druzen, Samaritanen, Bahai en Moslims in het Midden Oosten.         


[1] Bayefsky, A http://jewishworldreview.com/0606/un_hate.php3

[2] http://www.nytimes.com/2005/10/11/international/middleeast/11nations.html?ei=5088&en=dc598a89e2c12e58&ex=1286683200&partner=rssnyt&emc=rss&pagewanted=print

[3] http://www.zionism-israel.com/issues/The_UN_and_Israel_AJIRI.html

[4] George Kerevan: COURT RULING IS ABOUT POLITICS NOT JUSTICE ;The Scotsman July 12, 2004, Monday Pg. 16

[5] Attali, J. : Le monde, les Juifs et l’argent

[6] Mark Twain, bezocht het land van Israel in 1867. In zijn boek “Innocents Abroad” schrijft hij:

 “A desolation is here that not even imagination can grace with the pomp of life and action. We reached Tabor safely…. We never saw a human being on the whole journey.”

[7] Alphonse de Lamartine: Souvenirs d’Orient, 1835

[8] Arthur Koestler: La Tour d’Ezra 1946

[9] Sherif : seculiere verantwoordelijke van de heilige plaatsen van de Islam, obligaat afstammeling van Mohammed waardoor zijn leven onschendbaar is 

[10]
Lawrence, T.H. : The seven pillars of wisdom

[11] Küntzel, M: Djihad und Judenhass. Über den neuen antijüdischen Krieg ; Ca ira-publishing house,
Freiburg,Germany,

[12] http://www.tellthechildrenthetruth.com/AminAlHusseini-french.htm#chapter2

[13] Moniquet,Claude: La guerre sans visage; Michel Lafon 2002

[14] http://www.ee.bgu.ac.il/~censor/katz-directory/03-02-16emet-BCCSA-etv-pilger.doc

[15] Pacepa, Ion Mihai:  http://article.nationalreview.com/?q=NjUzMGU4NTMyOTdkOTdmNTA1MWJlYjYyZDliODZkOGM

[16] Pipes,Daniel :
New York Sun June 6, 2006

[17]http://seconddraft.org/streaming/pallywood.wmv

Advertenties

Entry filed under: Geschiedenis, Israel, Israel/Palestijnen, Media, NGO, terreur, Zionisme.

Politieke indoctrinatie op de schoolbanken Van haat naar liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Blog Stats

  • 4,946 hits

contacten


%d bloggers liken dit: