Deze blog bevat artikels geschreven als reactie tegen een nieuw opkomend antisemitisme gedreven door de hedendaagse internationale spanningen

juli 13, 2007 at 8:37 am 1 reactie


 

Toen de omvang van de holocaust algemeen bekend werd was de algemene kreet “Nooit meer!” op ieders lippen. De beelden van de uitroeiïngskampen Aushwitz, Treblinka en zovele anderen werden een nachtmerrie voor ieder weldenkend mens. Hoe kon een land met zulk een hoog wetenschappelijk vernuft zo laag moreel zinken. Men was overtuigd dat de les van de geschiedenis zulke uitspattingen voor immer gingen onmogelijk maken.

Een generatie later beleven Joden in België opnieuw de insidieuze verdachtmakingen en laster die de holocaust voorafgingen.

Is het normaal dat Joodse kinderen naar scholen gaan die omringd zijn met hoge muren,  prikkeldraad,  en gepantserde deuren?

Is het normaal dat deze scholen dag en nacht door een bewakingsdienst moeten worden bewaakt?

Is het normaal dat voor alle Joodse instellingen, synagogen, communautaire centra parkeerbelemmeringen voor autobommen geïnstalleerd zijn? 

Is het normaal dat het woord “Jood” als alledaags scheldwoord door moslim kinderen op school wordt gebruikt, ook onder elkaar?

Is het normaal dat Joodse kinderen niet meer in openbare parken in Brussel kunnen spelen omdat zij worden aangevallen?

Is het normaal dat Joodse kinderen die een openbare school bezoeken verwelkomt worden met leuzen zoals “Joden Idioten” onder het passief toekijken van leerkrachten?

Is het normaal dat tijdens sportwedstrijden leuzen zoals “Hamas de Joden naar het gas” worden gescandeerd?

Neen deze dagdagelijkse toestanden zijn onduldbaar en zijn het gevolg van de selectieve blindheid die de weldenkende Belgische academici treffen wanneer ze geconfronteerd worden met de gevolgen van de Europese Arabische integratiepolitiek.

Talrijke Europese rapporten tonen duidelijk het toenemende openlijke antisemitisme samen met acting out aangewakkerd door het goedpraten van dit antisemitisme door NGO’s die een internationale humanitaire faam hebben.

Gemakkelijkheidshalve wordt dit verweten aan het bestaan van een Joods land, Israël, dat in een existentiële strijd gewikkeld is met het toenemend islamofascistische ideeëngoed van de Egyptische ideoloog Hassan El Banna schrijver van “de industrie van de dood”.   Het is zover gekomen dat de openlijke oproep tot genocide van Iraans president Ahmadinejad zonder protest aanvaard wordt door de moslimgemeenschap en dat veel Europeanen overtuigd zijn dat zonder Israël er geen problemen zouden zijn met het oprukkende Islam fundamentalisme.

Dit is uiteraard even onzinnig als de Nazi propaganda dat de Joden de oorzaak zijn voor de oorlog en dat de Joden de touwtjes trekken van de internationale economie. In het collectieve bewustzijn van de meeste Europeanen is dit blijven nazinderen en bestaat er een attitude ten opzichte van Israël dat vanop afstand bekeken in het perspectief van de algemeen gangbare  diplomatie getuigd van een fundamenteel antisemitisch standpunt ten opzichte van Israël. En dit heeft niets met smoren van kritiek op Israël te maken onder de beschuldiging van antisemitisme daar de grootste kritiek op de Israëlische politiek van de Israëlische dagbladen zelf komt. 

Wanneer Joodse burgers hun ongenoegen tonen over de flagrante partijdigheid van de media door de omissie van feiten, het toegeven aan physieke intimidatie en corruptie worden zij beschuldigd van overreactie en propaganda.

Deze toestand is veel te ernstig om verwerkt te worden in de lokale dorpspolitiek en stemmenvisserij. Het is totaal aberant dat politieke partijen die zich als leek bestempelen de propaganda van de moslim fundamentalisten blijven goedpraten.

Het is tijd dat de ogen opengaan voor dit nieuw fascistisch gevaar dat na de Joden de rest van de vrije wereld  aanvalt. Net zoals de knieval van Chamberlain voor Hitler door het opofferen van Tschechoslowakije niet in staat was de tweede wereldoorlog te voorkomen zal het opofferen van Israël niet in staat zijn de derde wereldoorlog te voorkomen.

Het is vijf voor twaalf  

Advertenties

Entry filed under: Antisemitisme, Europa, Geschiedenis, Israel, Joden in België, Media, NGO, terreur, Zionisme.

“Hearts and minds” Franse media in opspraak over intifada berichtgeving

1 reactie Add your own

  • 1. Edith  |  augustus 1, 2007 om 7:06 pm

    Tja…. We kunnen daar nog een bibliotheek aan boeken over volschrijven. Ik vind het zeer erg wat je familie is overkomen. ’t is moeilijk, héél, héél moeilijk.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Blog Stats

  • 4,946 hits

contacten


%d bloggers liken dit: